Μια σαφή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην επαγγελματική διαφορά του Τόμας Γουόκαπ με τον Ολυμπιακό και στην ιδιότητά του ως Έλληνα πολίτη επιχείρησε να βάλει ο Στέφανος Κασσελάκης, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση που άνοιξε γύρω από το ελληνικό διαβατήριο του μπασκετμπολίστα.
Ο πρόεδρος των Δημοκρατών υποστήριξε ότι άλλο ζήτημα είναι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από ένα επαγγελματικό συμβόλαιο και εντελώς διαφορετικό η ελληνική ιθαγένεια, η οποία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ανταμοιβή που ανακαλείται επειδή ένας αθλητής βρίσκεται σε σύγκρουση με την ομάδα του.
«Οφείλει να τηρήσει το συμβόλαιό του»
Για τη διαφορά του Γουόκαπ με τον Ολυμπιακό, ο Κασσελάκης ήταν ξεκάθαρος ως προς τη βασική αρχή:
«Οφείλει να τηρήσει το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό. Εάν δεν το κάνει, υπάρχει νομικό πλαίσιο που διέπει την επαγγελματική σχέση αυτή».
Η τοποθέτηση έρχεται ενώ η σχέση των δύο πλευρών έχει οδηγηθεί στα άκρα. Ο Γουόκαπ προχώρησε σε καταγγελία της σύμβασής του, επιδιώκοντας την αποδέσμευσή του, ενώ η ΚΑΕ Ολυμπιακός υποστηρίζει ότι το συμβόλαιο βρίσκεται κανονικά σε ισχύ έως το 2027 και έχει δηλώσει ότι θα προστατεύσει τα δικαιώματά της με τα προβλεπόμενα νομικά μέσα.
Για τον Κασσελάκη, αυτή ακριβώς είναι και η οδός που πρέπει να ακολουθηθεί: η συμβατική διαφορά να κριθεί εκεί όπου προβλέπει το αθλητικό και νομικό πλαίσιο, χωρίς να συνδέεται με την ιδιότητα του παίκτη ως Έλληνα πολίτη.
Το σημείο όπου ο Κασσελάκης είπε «ως εδώ»
Η πολιτική διάσταση της παρέμβασης αφορά κυρίως τη συζήτηση για ενδεχόμενη αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας από τον Γουόκαπ.
«Οι Δημοκράτες δεν πιστεύουμε ότι οι εκάστοτε πολιτικοί της χώρας μπορούν να αφαιρούν διαβατήρια κατά το δοκούν. Εάν δεν μας αρέσει ο νόμος, ας τον αλλάξουμε. Κοινοβουλευτικά και θεσμικά».
Η θέση αυτή έχει και σαφές νομικό υπόβαθρο. Ο Τόμας Γουόκαπ πολιτογραφήθηκε τιμητικά Έλληνας πολίτης τον Απρίλιο του 2023, με Προεδρικό Διάταγμα βάσει του άρθρου 13 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας. Στο σχετικό ΦΕΚ αναφερόταν ότι μέσω της επαγγελματικής του δραστηριότητας μπορούσε να προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στη χώρα, συμβάλλοντας στις διακρίσεις της Εθνικής ομάδας μπάσκετ.
Τι λέει πραγματικά ο νόμος για την απώλεια ιθαγένειας
Το γεγονός ότι η πολιτογράφηση ήταν τιμητική δεν σημαίνει ότι η ιθαγένεια μπορεί στη συνέχεια να αφαιρεθεί αυτόματα επειδή άλλαξαν οι αθλητικές ή επαγγελματικές συνθήκες.
Ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας προβλέπει συγκεκριμένες και ιδιαίτερα περιορισμένες περιπτώσεις έκπτωσης. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πράξεις υπέρ αλλοδαπού κράτους που είναι ασυμβίβαστες με την ιδιότητα του Έλληνα και αντίθετες προς τα συμφέροντα της χώρας, καθώς και ορισμένες ειδικές περιπτώσεις που περιγράφονται ρητά στον νόμο.
Η διαφωνία ενός αθλητή με τον σύλλογό του ή η παραβίαση ενός επαγγελματικού συμβολαίου δεν αποτελεί από μόνη της τέτοιο λόγο.
Αυτό είναι και το ουσιαστικό σημείο της παρέμβασης Κασσελάκη: η συζήτηση για το αν ο Γουόκαπ τηρεί τις συμβατικές του υποχρεώσεις μπορεί να είναι απολύτως νόμιμη και θεμιτή. Η μετατροπή όμως της ελληνικής ιθαγένειας σε εργαλείο πίεσης απέναντι σε μια επαγγελματική διαφορά ανοίγει ένα εντελώς διαφορετικό και θεσμικά πολύ πιο σοβαρό ζήτημα.
«Η ελληνική υπηκοότητα είναι ελευθερία και ευθύνη»
Ο Στέφανος Κασσελάκης συμπύκνωσε τη θέση του στη φράση ότι «η ελληνική υπηκοότητα είναι ελευθερία και ευθύνη παράλληλα», απορρίπτοντας τη λογική μιας ιθαγένειας δύο ταχυτήτων, όπου ο πολιτογραφημένος πολίτης θα μπορούσε να αντιμετωπίζεται διαφορετικά από οποιονδήποτε άλλο Έλληνα.
Η παρέμβασή του ολοκληρώθηκε με το πολιτικό μήνυμα των Δημοκρατών: «Φέρνουμε Πολιτική με Πολιτισμό. Και ο Αθλητισμός είναι Πολιτισμός».
Πέρα λοιπόν από το ποιος έχει δίκιο στην ανοιχτή σύγκρουση Γουόκαπ–Ολυμπιακού, το ερώτημα που έβαλε ο Κασσελάκης είναι μεγαλύτερο: μπορεί ένα κράτος δικαίου να αντιμετωπίζει την ιθαγένεια ως κάτι που δίνεται και αφαιρείται ανάλογα με την εκάστοτε πολιτική ή οπαδική πίεση; Ο ισχύων νόμος, πάντως, δίνει πολύ πιο συγκεκριμένη απάντηση.
