Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές: ένα από τα ισχυρότερα πολεμικά πλοία του πλανήτη μπαίνει σε λιμάνι της Ταϊλάνδης με τεράστιες καφέ λωρίδες σκουριάς να διατρέχουν το γκρίζο κύτος του. Όμως η πραγματική ιστορία του USS Abraham Lincoln δεν είναι ότι «σάπισε». Είναι ότι ένα πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο και περίπου 5.000 άνθρωποι κρατήθηκαν σε εξαιρετικά απαιτητικό επιχειρησιακό ρυθμό για μήνες, με περιορισμένη ανάπαυση, προβλήματα ανεφοδιασμού και ανησυχίες για την ψυχική υγεία του πληρώματος.
Το USS Abraham Lincoln (CVN-72) έδεσε στις 2 Σεπτεμβρίου στο Laem Chabang της Ταϊλάνδης, στην πρώτη πλήρη επίσκεψή του σε λιμάνι από την έναρξη της ανάπτυξής του τον Νοέμβριο του 2025.
Το ίδιο το αμερικανικό Ναυτικό καταγράφει 286 ημέρες ανάπτυξης στη θάλασσα, σχεδόν επτά μήνες επιχειρήσεων στην περιοχή ευθύνης της CENTCOM και μακρά συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις και στον ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν.
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
🚢 286 ημέρες στην ανάπτυξη πριν από την πλήρη στάση στην Ταϊλάνδη
⚔️ Περίπου 200 ημέρες σε εμπόλεμη ζώνη
✈️ Πάνω από 10.000 αεροπορικές εξόδους
💣 Περίπου 1,5 εκατ. λίβρες πυρομαχικών χρησιμοποιήθηκαν στις επιχειρήσεις
👥 Περίπου 5.000 ναύτες και πεζοναύτες στο αεροπλανοφόρο
Η εικόνα που σόκαρε: σκουριά σχεδόν από πλώρη μέχρι πρύμνη
Όταν το Lincoln μπήκε στο λιμάνι, οι φωτογραφίες έδειξαν εκτεταμένες καφέ λωρίδες οξείδωσης κατά μήκος του κύτους, ιδιαίτερα πάνω από την ίσαλο γραμμή, στις πλευρικές κατασκευές και στα άκρα του καταστρώματος πτήσης.
Στην ίσαλο γραμμή ήταν επίσης εμφανής συσσώρευση θαλάσσιας βλάστησης και οργανισμών.
Η εικόνα ενός πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου μήκους περίπου 333 μέτρων καλυμμένου από σκουριά ήταν αναπόφευκτα εντυπωσιακή.
Αλλά εδώ χρειάζεται μία σημαντική διόρθωση στον εντυπωσιασμό: η εξωτερική σκουριά δεν σημαίνει από μόνη της ότι το πλοίο έχασε την ικανότητά του να πολεμά.
Fact-check: Πρώην αξιωματικοί του αμερικανικού Ναυτικού εξηγούν ότι η σκουριά στην ίσαλο γραμμή είναι αναμενόμενη ακόμη και έπειτα από περίπου 60 ημέρες συνεχούς επιχειρησιακής δράσης στη θάλασσα. Το Lincoln είχε περάσει πολλαπλάσιο χρόνο χωρίς κανονική δυνατότητα εξωτερικής συντήρησης.
Γιατί δεν μπορούσαν απλώς να τη βάψουν
Η καταπολέμηση της διάβρωσης ενός πολεμικού πλοίου δεν γίνεται με έναν ναύτη και έναν κουβά μπογιά.
Για να αποκατασταθούν σωστά τα εξωτερικά σημεία του κύτους απαιτείται προσωπικό να κατέβει σε αυτά, να αφαιρέσει μηχανικά τη σκουριά, να προετοιμάσει το μέταλλο, να εφαρμόσει αντιδιαβρωτικό αστάρι και στη συνέχεια πολλαπλές στρώσεις ειδικής ναυτικής βαφής.
Σε ένα αεροπλανοφόρο που κινείται σε εμπόλεμη περιοχή, εκτελεί συνεχείς αεροπορικές επιχειρήσεις και βρίσκεται εκτεθειμένο σε απειλές από πυραύλους και drones, τέτοιες εργασίες στο εξωτερικό του κύτους είναι είτε εξαιρετικά δύσκολες είτε απαγορευτικές.
Ο κυβερνήτης του Lincoln, πλοίαρχος Dan Keeler, περιορίστηκε να σημειώσει ότι η συγκεκριμένη εμφάνιση είναι φυσιολογική για μία τόσο μεγάλη ανάπτυξη.
Το πλοίο δεν είναι «σαράβαλο» – αλλά είναι ήδη 36 ετών
Το USS Abraham Lincoln τέθηκε σε υπηρεσία στις 11 Νοεμβρίου 1989. Είναι το πέμπτο αεροπλανοφόρο κλάσης Nimitz.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι επιχειρεί σήμερα με τεχνολογία του 1989.
Από το 2013 έως το 2017 πέρασε από το τεράστιο πρόγραμμα Refueling and Complex Overhaul, διάρκειας σχεδόν τεσσάρων ετών. Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες ανεφοδιάστηκαν, τα συστήματα μάχης εκσυγχρονίστηκαν και κρίσιμες υποδομές αντικαταστάθηκαν ή αναβαθμίστηκαν.
Η κλάση Nimitz έχει σχεδιαστεί για περίπου 50 χρόνια υπηρεσίας, με μία μεγάλη ανακατασκευή στο μέσο της ζωής της.
Άρα το Lincoln δεν είναι ένα εγκαταλελειμμένο γηρασμένο πλοίο. Είναι όμως ένα πλοίο με δεκαετίες υπηρεσίας, το οποίο χρειάζεται συστηματική συντήρηση – και κάθε μήνας συνεχούς επιχειρησιακής χρήσης συσσωρεύει νέο έργο για τα συνεργεία.
Η σκουριά είναι το εύκολο κομμάτι – οι 5.000 άνθρωποι όχι
Το πιο σοβαρό κομμάτι της ιστορίας δεν βρίσκεται πάνω στο μέταλλο.
Κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης αποστολής, ναύτες και συγγενείς τους μίλησαν σε αμερικανικά στρατιωτικά μέσα για προβλήματα στον ανεφοδιασμό τροφίμων και νερού, περιορισμούς σε είδη υγιεινής, διακοπές στην αλληλογραφία και περίοδο άνω της μίας εβδομάδας κατά την οποία δεν μπορούσαν να πλύνουν ρούχα.
Σε μία σύντομη στάση στο Ομάν τον Ιούλιο το πλοίο κατάφερε να ανεφοδιαστεί με φρέσκα φρούτα και λαχανικά, τα οποία σύμφωνα με μέλος του πληρώματος έλειπαν για μήνες.
Η ίδια η διοίκηση του Ναυτικού δεν αρνήθηκε ότι υπήρχαν προβλήματα εφοδιασμού. Υποστήριξε ότι το εμπόλεμο περιβάλλον είχε διαταράξει τις κανονικές αλυσίδες ανεφοδιασμού και ότι δόθηκε προτεραιότητα πρώτα στα τρόφιμα, μετά στα είδη υγιεινής και στη συνέχεια στην αλληλογραφία.
ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΧΘΗΚΕ
• Υπήρξαν περιστατικά ψυχικής υγείας.
• Τα μενού άλλαξαν όταν δεν υπήρχε διαθέσιμος φρέσκος ανεφοδιασμός.
• Οι επικοινωνίες με τις οικογένειες περιορίζονταν όταν η επιχειρησιακή απειλή ήταν υψηλή.
• Η ηγεσία παραδέχθηκε ότι το προσωπικό είχε «ωθηθεί στα όριά του».
Ο συναγερμός για την ψυχική υγεία
Το θέμα έγινε σοβαρότερο όταν οικογένειες μελών του πληρώματος άρχισαν να εκφράζουν δημόσια ανησυχία για την ψυχική τους κατάσταση.
Το Stars and Stripes κατέγραψε μαρτυρίες ότι τουλάχιστον ένα μέλος του πληρώματος είχε αποτραπεί από το να πέσει στη θάλασσα, ενώ δημοσιεύματα άλλων στρατιωτικών μέσων έκαναν λόγο και για πρόσθετα περιστατικά αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς.
Σε αυτό το σημείο χρειάζεται ακρίβεια: το αμερικανικό Ναυτικό δεν επιβεβαίωσε δημόσια όλες τις μεμονωμένες καταγγελίες.
Ο υπηρεσιακός υπουργός Ναυτικού Hung Cao αναγνώρισε ότι αντιμετωπίστηκε ένας «μικρός αριθμός» περιστατικών ψυχικής υγείας και τόνισε ότι δεν υπήρξε απώλεια ζωής.
Και τότε ο Τραμπ είπε: «Δεν ήταν ούτε κατά διάνοια αρκετά»
Η πολιτική διάσταση της υπόθεσης έγινε ακόμη πιο έντονη στα μέσα Αυγούστου.
Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ρωτήθηκε αν το USS Abraham Lincoln είχε παραμείνει σε ανάπτυξη υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα, απάντησε:
«Όχι. Όχι, όχι, όχι. Ούτε κατά διάνοια αρκετά».
Την ίδια περίοδο, ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth υποστήριζε ότι οι αναφορές για τις συνθήκες στο πλοίο είχαν παρουσιαστεί λανθασμένα, ενώ ο Hung Cao κατηγόρησε μέσα ενημέρωσης ότι εμφάνιζαν τους στρατιωτικούς ως «θύματα».
Αλλά στην ίδια επίσημη ανακοίνωση ο Cao παραδέχθηκε κάτι που δύσκολα περνά απαρατήρητο:
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι νέοι άνδρες και γυναίκες μας έχουν ωθηθεί στα όριά τους».
Αν τους έσπρωξαν στα όριά τους, ποιος αποφάσισε ότι αυτό ήταν αποδεκτό;
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό ερώτημα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα κράτος που βρίσκεται σε πόλεμο θα απαιτήσει από τις ένοπλες δυνάμεις του να λειτουργήσουν κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Όμως η αποστολή του Lincoln παρατάθηκε επειδή, όπως το ίδιο το Ναυτικό παραδέχεται, «η αποστολή το απαιτούσε».
Αυτό σημαίνει ότι οι συνθήκες που υπέστη το πλήρωμα δεν ήταν απλώς μία φυσική καταστροφή ή ένα αναπόφευκτο ατύχημα. Ήταν συνέπεια συγκεκριμένων επιχειρησιακών αποφάσεων: διατήρηση του αεροπλανοφόρου στην περιοχή, περιορισμός των επισκέψεων σε λιμάνια λόγω της απειλής και καθυστέρηση της αντικατάστασής του έως ότου φτάσει το USS George Washington.
Η στρατιωτική αναγκαιότητα μπορεί να εξηγεί αυτές τις αποφάσεις. Δεν τις απαλλάσσει όμως από πολιτικό και θεσμικό έλεγχο.
Η μεγαλύτερη εικόνα: ένα Ναυτικό που πιέζει συνεχώς τα πλοία του
Η ιστορία του Lincoln δεν αποτελεί μεμονωμένο πρόβλημα συντήρησης ενός αεροπλανοφόρου.
Το αμερικανικό Government Accountability Office έχει καταγράψει επανειλημμένα ελλείψεις ανταλλακτικών, ανεπάρκεια εξειδικευμένου προσωπικού συντήρησης και συνεχή ανάγκη αναβολής εργασιών σε τμήματα του αμερικανικού στόλου.
Μόνο για τη συντήρηση πολεμικών πλοίων επιφανείας, το Ναυτικό είχε λάβει σχεδόν 25,9 δισ. δολάρια μεταξύ των οικονομικών ετών 2020 και 2023. Παρά τη χρηματοδότηση, οι διαρθρωτικές δυσκολίες παρέμεναν.
Η διάβρωση είναι ένα μόνο μέρος αυτού του προβλήματος. Και σε ένα θαλάσσιο περιβάλλον είναι ένας αντίπαλος που δεν σταματά ποτέ να δουλεύει.
Τώρα άρχισε το τρίψιμο – κυριολεκτικά
Στην Ταϊλάνδη, οι εργασίες καθαρισμού ξεκίνησαν σχεδόν αμέσως.
Το κύτος άρχισε να καθαρίζεται από θαλάσσια ανάπτυξη και συσσωρευμένη βρωμιά, ενώ το πλήρωμα απέκτησε επιτέλους την ευκαιρία να κατέβει στη στεριά για μερικές ημέρες ανάπαυσης.
Η πλήρης αντιμετώπιση της διάβρωσης, όμως, δεν είναι εργασία μερικών ωρών. Η σωστή αποκατάσταση απαιτεί χρόνο, ασφαλή πρόσβαση στο εξωτερικό κύτος και εκτεταμένες εργασίες προετοιμασίας και βαφής.
Και όταν το Lincoln επιστρέψει τελικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, η συντήρηση δεν θα αφορά μόνο όσα βλέπουμε στις φωτογραφίες.
Η φωτογραφία της σκουριάς λέει τελικά κάτι μεγαλύτερο
Το εύκολο συμπέρασμα είναι να δει κανείς τις εικόνες και να πει ότι «το πανίσχυρο αμερικανικό αεροπλανοφόρο σαπίζει».
Δεν είναι ακριβές.
Η σκουριά που φαίνεται εξωτερικά είναι κατά μεγάλο μέρος φυσιολογικό αποτέλεσμα παρατεταμένης έκθεσης στη θάλασσα χωρίς δυνατότητα κανονικής συντήρησης και δεν υπάρχει στοιχείο ότι το Lincoln έχασε την επιχειρησιακή του ικανότητα.
Αλλά η εικόνα παραμένει συμβολική.
Γιατί δείχνει τι συμβαίνει όταν ακόμη και ένα από τα ακριβότερα και ισχυρότερα στρατιωτικά συστήματα στον κόσμο χρησιμοποιείται επί μήνες σχεδόν χωρίς ανάσα.
Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ – Η ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΟΧΙ
Το USS Abraham Lincoln θα καθαριστεί, θα τριφτεί, θα βαφτεί και θα συντηρηθεί. Το ατσάλι επισκευάζεται. Το δυσκολότερο ερώτημα αφορά τους ανθρώπους που πέρασαν μήνες σε πολεμική ζώνη, με περιορισμένες εξόδους, προβλήματα ανεφοδιασμού και αυξανόμενη ψυχική πίεση. Όταν η ίδια η ηγεσία παραδέχεται ότι 5.000 άνθρωποι «ωθήθηκαν στα όριά τους», τότε η συζήτηση δεν μπορεί να τελειώνει στο αν η σκουριά ήταν φυσιολογική. Πρέπει να αρχίζει από το ποιος αποφάσισε πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν αυτά τα όρια.
