Η σύγκρουση Κυριάκου Μητσοτάκη – Αντώνη Σαμαρά δεν έχει πλέον τίποτα το υπόγειο. Ο πρωθυπουργός κάλεσε από τη ΔΕΘ τον πρώην πρωθυπουργό να σκεφτεί την «υστεροφημία» του και λίγη ώρα αργότερα ήρθε η απάντηση: «Θα μείνεις στην Ιστορία ως πρωθυπουργός του ΟΠΕΚΕΠΕ».
Η ανταλλαγή δεν θυμίζει πια εσωκομματική διαφωνία ή πολιτική ψυχρότητα μεταξύ δύο στελεχών της ίδιας παράταξης. Είναι μια ανοιχτή σύγκρουση για το ποιος εκπροσωπεί τη Νέα Δημοκρατία, ποιος βλάπτει την παράταξη και —κυρίως— ποια πολιτική κληρονομιά θα αφήσει ο καθένας πίσω του.
Η ΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ
«Θα μείνεις στην Ιστορία ως πρωθυπουργός του ΟΠΕΚΕΠΕ».
Ο Μητσοτάκης άνοιξε πρώτος το θέμα της «υστεροφημίας»
Όλα ξεκίνησαν από τη συνέντευξη Τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ.
Ερωτηθείς για τον Αντώνη Σαμαρά και το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος, ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι δεν βλέπει σήμερα περιθώριο πολιτικής συνεννόησης μαζί του.
Και δεν σταμάτησε εκεί.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ότι ο Αντώνης Σαμαράς διαθέτει «αρκετή τεχνογνωσία στο πώς να κάνει κακό στην παράταξη» και εξέφρασε την ελπίδα να σκεφτεί καλύτερα την υστεροφημία του.
Ήταν μια από τις πιο προσωπικές τοποθετήσεις που έχει κάνει ο σημερινός πρωθυπουργός για έναν πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας.
Με άλλα λόγια, το ερώτημα μεταφέρθηκε από την πολιτική διαφωνία στην ίδια την Ιστορία: ποιος θα κριθεί τελικά ότι έκανε κακό στην παράταξη και στη χώρα;
Και ο Σαμαράς γύρισε την «υστεροφημία» πάνω στον Μητσοτάκη
Η απάντηση Σαμαρά ήταν σχεδόν χειρουργική ως προς το σημείο στο οποίο επέλεξε να χτυπήσει.
Δεν περιορίστηκε στην υπεράσπιση της δικής του πολιτικής διαδρομής. Έστρεψε την κουβέντα στην υστεροφημία του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΜΑΡΑ
Αν το ζήτημα είναι ποιος θα κριθεί από την Ιστορία, τότε —σύμφωνα με την απάντηση του πρώην πρωθυπουργού— ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι εκείνος που θα πρέπει να αναμετρηθεί με την πολιτική κληρονομιά του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Και αυτή είναι πολύ πιο βαριά σύγκρουση από μια συζήτηση για το αν ο Σαμαράς θα ιδρύσει ή όχι νέο κόμμα.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ επιστρέφει στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η υπόθεση έχει εξελιχθεί σε ένα από τα βαρύτερα πολιτικά προβλήματα της κυβέρνησης. Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αναγνωρίσει ότι η κυβέρνηση καθυστέρησε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και ότι η προσπάθεια αλλαγής του Οργανισμού «εν κινήσει» απέτυχε.
Στη σημερινή συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ μάλιστα επέστρεψε στην αυτοκριτική, χαρακτηρίζοντας λάθος την καθυστέρηση στις αλλαγές του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Για τον Σαμαρά, όμως, το θέμα δεν φαίνεται να περιορίζεται σε μία καθυστερημένη μεταρρύθμιση. Το μετατρέπει σε στοιχείο πολιτικής ταυτότητας της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.
Η διαφορά είναι τεράστια: άλλο «κάναμε λάθος στον ΟΠΕΚΕΠΕ» και άλλο «θα μείνεις στην Ιστορία ως πρωθυπουργός του ΟΠΕΚΕΠΕ». Το δεύτερο δεν αφορά διαχείριση. Αφορά πολιτική κληρονομιά.
Από τα εθνικά θέματα στα σκάνδαλα
Μέχρι πρόσφατα η δημόσια σύγκρουση Μητσοτάκη – Σαμαρά εστιαζόταν κυρίως στην εξωτερική πολιτική, στα ελληνοτουρκικά, στην πορεία της Νέας Δημοκρατίας και στις επιλογές που ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτηρίζει απομάκρυνση από τις παραδοσιακές θέσεις της παράταξης.
Τώρα το πεδίο διευρύνεται.
Ο Σαμαράς έχει επανειλημμένα συνδέσει την κυβερνητική κριτική του με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα Τέμπη, τη λειτουργία των θεσμών και τη Δικαιοσύνη. Και η σημερινή απάντηση δείχνει ότι αυτά τα ζητήματα θα αποτελέσουν πλέον βασικά όπλα στη σύγκρουσή του με το Μέγαρο Μαξίμου.
Η Νέα Δημοκρατία μπροστά σε έναν πραγματικό εσωτερικό πόλεμο
Το πολιτικό πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι η αντιπαράθεση δεν γίνεται με έναν συνηθισμένο αντίπαλο.
Ο Αντώνης Σαμαράς έχει διατελέσει πρόεδρος της ΝΔ και πρωθυπουργός της χώρας. Γνωρίζει την παράταξη, το στελεχιακό της δυναμικό και —κυρίως— ένα κομμάτι του εκλογικού ακροατηρίου της που θεωρεί ότι η σημερινή Νέα Δημοκρατία έχει μετακινηθεί από τις παραδοσιακές της αναφορές.
Γι’ αυτό και η φράση Μητσοτάκη περί «τεχνογνωσίας στο πώς να κάνει κακό στην παράταξη» έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.
Ο πρωθυπουργός ουσιαστικά αναγνωρίζει δημόσια ότι μια κίνηση Σαμαρά μπορεί να προκαλέσει πραγματική εκλογική ζημιά.
Και τώρα το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ρήξη
Αυτό έχει ήδη απαντηθεί.
Όταν ο εν ενεργεία πρωθυπουργός καλεί έναν πρώην πρωθυπουργό να προσέξει την υστεροφημία του και ο δεύτερος του απαντά ότι εκείνος θα μείνει στην Ιστορία ως «πρωθυπουργός του ΟΠΕΚΕΠΕ», δεν υπάρχει πλέον γέφυρα που απλώς περιμένει να επισκευαστεί.
Υπάρχουν δύο διαφορετικές πολιτικές αφηγήσεις που συγκρούονται ανοιχτά.
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ
Ο Μητσοτάκης λέει ουσιαστικά ότι ο Σαμαράς κινδυνεύει να μείνει στην Ιστορία ως εκείνος που έβλαψε τη Νέα Δημοκρατία. Ο Σαμαράς απαντά ότι η Ιστορία θα κρίνει τον ίδιο τον Μητσοτάκη για όσα συνέβησαν επί των ημερών του.
Η «υστεροφημία» μπορεί να αποδειχθεί μπούμερανγκ
Υπάρχει και μία πολιτική ειρωνεία στη σημερινή σύγκρουση.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να μεταφέρει την πίεση στον Αντώνη Σαμαρά λέγοντας ότι πρέπει να σκεφτεί πώς θα τον κρίνει η Ιστορία.
Με την απάντησή του, ο πρώην πρωθυπουργός έκανε ακριβώς το αντίστροφο: έβαλε στο τραπέζι την ιστορική αποτίμηση της επταετίας Μητσοτάκη.
Και εκεί η συζήτηση δεν περιορίζεται πια στο αν η οικονομία αναπτύχθηκε ή αν μειώθηκαν κάποιοι φόροι. Περιλαμβάνει όλα όσα σημάδεψαν πολιτικά αυτά τα χρόνια και τα οποία οι αντίπαλοι της κυβέρνησης θα επιχειρήσουν να βάλουν στην τελική της αποτίμηση.
Από εδώ και πέρα κάθε κίνηση μετράει
Με τις εκλογές να έχουν τοποθετηθεί για την άνοιξη του 2027 και τη συζήτηση για τις επόμενες κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά να παραμένει ανοιχτή, η σημερινή ανταλλαγή πυρών αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται αποφασισμένο να μην αφήσει αναπάντητη την κριτική από τα δεξιά. Και ο Σαμαράς δείχνει εξίσου αποφασισμένος να μην αποδεχτεί τον ρόλο του πρώην πρωθυπουργού που θα περιοριστεί σε σποραδικές παρεμβάσεις.
Η μεταξύ τους σύγκρουση έχει πλέον περάσει από τις πολιτικές διαφωνίες στις προσωπικές πολιτικές κληρονομιές.
ΑΛΗΘΕΝΕΙΑ
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άνοιξε το θέμα της υστεροφημίας του Αντώνη Σαμαρά. Ο Σαμαράς το επέστρεψε με μία λέξη που η κυβέρνηση θα ήθελε περισσότερο από κάθε άλλη να αφήσει πίσω της: ΟΠΕΚΕΠΕ. Από σήμερα η σύγκρουση δεν αφορά μόνο το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας. Αφορά και το ποιος θα κερδίσει τη μάχη για το πώς θα γραφτεί το παρελθόν της.
