Κάθε καλοκαίρι είναι «ήρωες». Κάθε φορά που η χώρα καίγεται, τους θέλουμε στην πρώτη γραμμή. Και όταν τελειώνει η αντιπυρική περίοδος, το κράτος θυμάται ξανά ότι είναι… εποχικοί. Αυτή τη φορά οι ίδιοι λένε «ως εδώ» και κατεβαίνουν έξω από το Μέγαρο Μαξίμου με ένα μήνυμα που δεν αφήνει περιθώριο για κυβερνητικές ωραιοποιήσεις: «Σας πιστέψαμε, μας κοροϊδεύετε».
Οι εποχικοί πυροσβέστες πραγματοποιούν πανελλαδική συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 31 Αυγούστου, στις 11:00, ζητώντας απαντήσεις για το εργασιακό τους μέλλον και οριστική λύση σε ένα καθεστώς που, όπως καταγγέλλουν, τους κρατά επί χρόνια σε διαρκή αβεβαιότητα.
«ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ»
«Σας πιστέψαμε, μας κοροϊδεύετε».
Με αυτό το μήνυμα απευθύνονται πλέον ευθέως στην κυβέρνηση, κάνοντας λόγο για χρόνια υποσχέσεων χωρίς την οριστική λύση που περίμεναν.
Χρόνια στις φωτιές – χρόνια «εποχικοί»
Η κινητοποίηση δεν αφορά εργαζόμενους χωρίς εμπειρία που ζητούν απλώς μια θέση στο Δημόσιο.
Μιλάμε για ανθρώπους που έχουν βρεθεί επανειλημμένα μέσα στις φωτιές, έχουν εργαστεί σε πραγματικές επιχειρήσεις δασοπυρόσβεσης και έχουν αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία στο πεδίο.
Κάθε χρόνο το κράτος τούς θεωρεί αρκετά απαραίτητους για να τους καλέσει όταν αρχίζει η αντιπυρική περίοδος.
Όταν όμως η περίοδος τελειώσει, η ίδια εμπειρία παύει ξαφνικά να συνοδεύεται από εργασιακή ασφάλεια.
Αυτό είναι το παράδοξο: το κράτος αναγνωρίζει στην πράξη ότι χρειάζεται αυτούς τους ανθρώπους, αλλά συνεχίζει να τους αντιμετωπίζει σαν προσωρινή λύση ενός προβλήματος που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
«Δεν κατεβαίνουμε για μια φωτογραφία»
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό είναι το μήνυμα των εποχικών πυροσβεστών από Κεφαλονιά και Ζάκυνθο, οι οποίοι συμμετέχουν στην κινητοποίηση της Αθήνας.
Το κάλεσμά τους είναι απολύτως ξεκάθαρο:
«Δεν κατεβαίνουμε για μια φωτογραφία.
Δεν κατεβαίνουμε για υποσχέσεις.
Κατεβαίνουμε για ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ – ΛΥΣΕΙΣ – ΔΙΚΑΙΩΣΗ.
Χρόνια στις φωτιές.
Χρόνια στην πρώτη γραμμή.
Χρόνια “εποχικοί”.
ΩΣ ΕΔΩ.»
Η διατύπωση αυτή αποτυπώνει και την κρίση εμπιστοσύνης που υπάρχει πλέον ανάμεσα στους εργαζόμενους και την κυβέρνηση.
Δεν ζητούν άλλη μία συνάντηση για να ακούσουν ότι «το ζήτημα εξετάζεται». Δηλώνουν ότι θέλουν δεσμεύσεις και συγκεκριμένες λύσεις.
Τι διεκδικούν οι εποχικοί πυροσβέστες
Στον πυρήνα των αιτημάτων βρίσκεται η σταθερή και 12μηνη απασχόληση, ώστε η εμπειρία που έχει αποκτηθεί μέσα στο Πυροσβεστικό Σώμα να μη χάνεται για μήνες κάθε χρόνο.
Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι μπορούν να αξιοποιούνται όχι μόνο την ώρα της μεγάλης πυρκαγιάς αλλά και στην πρόληψη, στην προετοιμασία, στους καθαρισμούς, στις περιπολίες και συνολικά στις ανάγκες της Πολιτικής Προστασίας.
Ζητούν παράλληλα ουσιαστική λύση για όσους έχουν αποκτήσει πολυετή εμπειρία αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με περιορισμούς που δυσκολεύουν την ένταξή τους σε σταθερότερες θέσεις.
Το κράτος θυμάται την πρόληψη όταν αρχίζει η φωτιά;
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη πλευρά στην υπόθεση, πολύ μεγαλύτερη από το εργασιακό ζήτημα.
Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει κάθε χρόνο ότι η αντιμετώπιση των πυρκαγιών βασίζεται πλέον περισσότερο στην πρόληψη.
Αλλά η πρόληψη δεν γίνεται τον Ιούλιο όταν ήδη καίγεται ένα βουνό.
Γίνεται όλο τον χρόνο.
Αν λοιπόν υπάρχουν έμπειροι πυροσβέστες που κάθε χρόνο χρησιμοποιούνται επιχειρησιακά και ταυτόχρονα υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη προετοιμασία, εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί αυτή η δύναμη δεν αξιοποιείται συστηματικά.
Γιατί δεν γίνεται να μιλάς για «πρόληψη 365 ημέρες τον χρόνο» και ταυτόχρονα να θεωρείς εποχικούς τους ανθρώπους που καλείς κάθε χρόνο να προστατεύσουν τη χώρα όταν η πρόληψη αποτυγχάνει.
Οι «ήρωες» των δηλώσεων και οι εργαζόμενοι της επόμενης ημέρας
Στις μεγάλες πυρκαγιές η πολιτική εξουσία χρησιμοποιεί συχνά μεγάλες λέξεις για τους πυροσβέστες.
Αυτοθυσία. Ηρωισμός. Προσφορά. Μάχη.
Όλα αυτά όμως δοκιμάζονται όταν τελειώσει η τηλεοπτική εικόνα της φωτιάς.
Η πραγματική αναγνώριση ενός εργαζόμενου δεν μετριέται στις δηλώσεις ευγνωμοσύνης ενός υπουργού μπροστά στις κάμερες.
Μετριέται στο αν έχει αξιοπρεπή εργασία, εκπαίδευση, εξοπλισμό, ασφάλεια και ένα στοιχειωδώς προβλέψιμο επαγγελματικό μέλλον.
«Σας πιστέψαμε»
Ίσως αυτή να είναι τελικά η πιο πολιτικά βαριά φράση της σημερινής κινητοποίησης.
Όχι το «όχι άλλη κοροϊδία».
Αλλά το «σας πιστέψαμε».
Γιατί δείχνει ότι η οργή δεν προέρχεται απλώς από μια παραδοσιακή αντιπαράθεση εργαζομένων και κυβέρνησης. Προέρχεται από ανθρώπους που θεωρούν ότι περίμεναν λύσεις, άκουσαν υποσχέσεις και σήμερα νιώθουν ότι εξαπατήθηκαν.
Και γι’ αυτό επιλέγουν να πάνε ακριβώς εκεί όπου λαμβάνονται οι κεντρικές πολιτικές αποφάσεις.
Κάθε καλοκαίρι η χώρα ζητά από τους εποχικούς πυροσβέστες να μπουν στη φωτιά. Σήμερα εκείνοι ζητούν από την κυβέρνηση να βγει από τις υποσχέσεις. Το μήνυμά τους είναι σαφές: «Όχι άλλη κοροϊδία». Γιατί άνθρωποι που είναι απαραίτητοι κάθε φορά που η χώρα καίγεται δεν γίνεται να μετατρέπονται σε περιττούς μόλις σβήσει και η τελευταία φωτιά.
